تعاون یعنی همکاری

هدف از ایجاد این وبلاگ معرفی تعاون و نقش آن در اقتصاد کشور ها می باشد. خواهشمند است ما را از نظرات سازنده خود محروم نسازید-کپی برداری از مطالب وبلاگ با ذکر منبع آزاد است
 
تصمیم گیری موقعیتی
ساعت ٦:۱٧ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٧ تیر ۱۳۸٩ : توسط : محسن خواجه محمدی

موثر ترین شیوه تصمیم گیری منوط به موقعیت است. تعاونی های کوچک اغلب تصمیمات اصلی خود (نظیر ساعات کاری، تعرفه حقوق، سیاست های خدمات به مشتری، تغییرات آیین نامه ای و



موثر ترین شیوه تصمیم گیری منوط به موقعیت است. تعاونی های کوچک اغلب تصمیمات اصلی خود (نظیر ساعات کاری، تعرفه حقوق، سیاست های خدمات به مشتری، تغییرات آیین نامه ای و غیره) را با استفاده از اجماع نظر اتخاذ می کنند. دلیل این امر این است که تصمیماتی گرفته شده بر اساس اجماع نظر واقعی به تمامی افراد این امکان را می دهد تا نظر خود را اظهار نمایند، به نظر دیگران گوش دهند و بهترین تصمیم را که عصاره نظرات کل گروه است اتخاذ نمایند. اجماع نظر فرصت خوبی است برای ابراز محترمانه اختلاف نظرات و وقتی تصمیمی بر این اساس اتخاذ می گردد، معمولاً بهترین راه حل است و افراد گروه متعهد به اجرای آن می باشند.
معمولاً پس از تصمیم گیری بر اساس اجماع نظر، افراد گروه نظر خود را تغییر نمی دهند و همچنین احساس خارج بودن از چرخه تصمیم گیری نمی کنند و در نتیجه انگیزه کافی برای کمک به اجرای آن خواهند داشت.
مسئولیت صدها تصمیمی که روزانه در یک تعاونی اتخاذ می شود باید به افرادی محول شود که در گروه می توان به آنها تکیه زد. تصمیمات روزانه ای که تشکیل دهنده شغل هر فرد می باشد (نظیر پاسخگویی به تلفن مشتری یا محاسبه مقدار پول نقد و تراز صندوق در پایان یک روز) نیاز به تصمیم گیری گروهی ندارد و در حقیقت صرف وقت برای اینگونه تصمیمات در نشست های گروهی برای شرکت زیانبار است. اغلب این تصمیمات روزمره توسط هر فرد و به صورت یک طرفه اتخاذ می گردد و نیازمند تعریف و درک واضح نقش و مسئولیت هر فرد در تعاونی است. چارت تعیین کننده وظایف کارکنان می تواند راهنمای خوبی برای این منظور باشد.
در خصوص تصمیماتی که روزمرگی کمتری دارند، یا در صورتی که یک کارمند جدید در حال یادگرفتن شغلی می باشد، لازم است با سرپرست یا همکاران وی که تحت تأثیر تصمیم قرار می گیرند مشاوره شود. بسیاری از مدیران از فرآیند مشاوره ای جهت کسب اطلاعات و نظرات برای اطمینان از اخذ بهترین تصمیم استفاده می کنند. و مشاوره نیز همچون اجماع نظر امری زمان بر است. اگر اتخاذ یک تصمیم فوریت داشته باشد یا به صورت اتفاقی باشد این روش روش مناسبی نخواهد بود.
بسیاری از تعاونی های بزرگ در خصوص سیاست های بلند مدت از رأی اکثریت استفاده می کنند. در نظام سیاسی کانادا، برای تصویب یک رای 51% اعضا باید به آن تصمیم رأی مثبت بدهند، اما در بسیاری از تعاونی ها به خصوص برای اخذ تصمیمات حساس نظیر توزیع مازاد، تغییرات آیین نامه ای یا کناره گیری از عضویت باید دو سوم اعضا یا بیشتر به آن رأی بدهند. رأی اکثریت نسبتاً کارآمد است و فرصت رأی دادن را در اختیار تمام اعضا قرار می دهد. با این وجود، تصمیمات اتخاذ شده از طریق رأی اکثریت می تواند پس از گذشت مدتی تفرقه انگیز باشد و نهایتاً وقت گیر تر از تصیم گیری با استفاده از اجماع نظر خواهد شد. رأی اکثریت در مجمع عمومی سالیانه و رویداد های رسمی تعاونی های دارای اعضای زیاد که در آنها محاسبه آراء الزامی است مناسب تر است. به هر حال اجماع نظر برای تعاونی های کوچک کارآمد تر می باشد.
مراحل تصمیم گیری
مهم نیست چه فرآیندی برای تصمیم گیری مورد استفاده قرار می گیرد، تصمیم گیری مستلزم انتخاب یکی از روش های اجرا برای حل یک مشکل می باشد. مراحل فرآیند تصمیم گیری شامل موارد ذیل می باشد :
1- تحلیل موقعیت: تعیین آنچه که در حال وقوع است. کسب اطلاعات از دیگران. بیشتر واقع گرا باشید تا احساساتی.
2- تعیین مشکل: با نشانه ها کاری نداشته باشید، بر مشکل اصلی تمرکز کنید.
3- بررسی انتخاب ها/ایجاد راه حل ها: هر کدام از راه حل ها باید مشکل را حل نمایند.
4- ارزیابی راه حل ها: هم به پیامد منفی و هم به پیامد های مثبت هرکدام از راه حل ها توجه کنید. بعضی از راه حل ها "عوارض جانبی" یا پیامد های ناخواسته کمتری دارند. در صورت لزوم از دیگران اطلاعات بگیرید.
5- اتخاذ تصمیم/ انتخاب راه حل: راه حلی را انتخاب کنید که کمترین پیامد منفی را دارد و مشکل را حل می نماید، منظور را محقق نموده و در راستای رسیدن به هدف قرار دارد.
6- اجرای برنامه و ارزیابی تصمیم: در صورت لزوم و با استفاده مجدد از فرآیند تصمیم گیری در برنامه تغییر ایجاد نمایید.

تصمیم گیری بر اساس اجماع نظر
تصمیم گیری بر ساس اجماع نظر موثر ترین را برای اتخاذ تصمیمات مهم توسط گروه های کوچک است. این فرآیند مستلزم مشارکت مستقیم و توجه دقیق تمام کسانی که در این کار دخیل اند می باشد و وقتی همه این موارد به خوبی رعایت شود، تصمیمات بهتری اتخاذ شده و تعهد بیشتری از طرف اعضا برای اجرای آن به وجود خواهد آمد.

اجماع نظر چیست ؟
• همه مشارکت کنندگان موثر می باشند.
• نظرات همه مورد استفاده قرار می گیرد و تشویق می شوند.
• به تفاوت نظرات بیشتر به عنوان مسأله ای سازنده نگاه می شود تا مخرب.
• مخالفت بعضی اعضا پس از مذاکرات نشان دهنده این امر است که آنها مایل اند زمان معینی را طلب نمایند. 
• برای درک و شنیدن صدای همه قبل از نهایی نمودن یک تصمیم زمان کافی صرف می شود، و به همین خاطر وقت زیادی صرف خواهد شد.
• تمام اعضا در تصمیم نهایی سهم دارند.

مزایای اجماع نظر
• اعضا تمایل بیشتری برای حمایت از تصمیم دارند.
• شرایط برای یک راه حل برد-برد وجود دارد.
• برقراری ارتباط آزاد تسهیل می شود.
• مستلزم این است که اعضا تمامی ابعاد موضوع را بشنوند و درک نمایند.
• صحنه را برای اقدام فراهم می کند: چه کسی، چه چیزی، کجا، چه زمانی. 

معایب اجماع نظر
• زمان زیادی در یک گروه هزینه می شود. هرچه گروه بزرگتر باشد، زمان بیشتری صرف    می شود.
• برای تشویق برای تبادل نظر و غیره، باید اعضا به هم اعتماد داشته باشند.
• رهبران گروه باید اجماع نظر را بیشتر تسهیل نمایند تا کنترل.

مراحل تسهیل اجماع نظر
• مشکل، وضعیت یا موضوع را تشریح و تعریف نمایید.
• سیاهه ای از راه حل ها را بدون قضاوت کردن و بحث کردن در مورد آنها یا رد هرگونه نظری تهیه نمایید. برای شروع، از هر نفر فقط یک نظر بگیرید.
• از طریق بحث و گفتگو، نظرات را بررسی کنید، تغییر دهید، ادغام نمایید، بازنویسی نمایید و آنها را اولویت بندی نمایید.
• تصمیم بگیرید. وقتی تصمیم گرفتید، آنرا بنویسید و در اختیار تک تک اعضا قرار دهید.
• نتایج را بعداً ارزیابی کنید، در صورت لزوم آنها را اصلاح نمایید.